Wat vind jij van uitstervende croissantjes?

Maar vorige week las ik een bericht in de Britse krant The Telegraph, waarvan ik me een hoedje schrok. Want de échte Franse croissant is aan het uitsterven, zo blijkt. ‘De helft van de bakkerijen in Frankrijk verkoopt brood en croissants die gemaakt zijn in een fabriek’, legde Phillip Godard uit. Hij is voorzitter van de Franse vereniging voor bakkers. De reden? Het is goedkoper, sneller en gemakkelijker. En in tijden van crisis moeten ook bakkers op hun centen letten. Dat begrijp ik  natuurlijk, maar toch ben ik eenbeetje beteuterd. Ik betaal met liefde een euro meer voor een croissantje, dat met de hand is gerold door een echte Franse bakker. Het liefst één met een geruit schort over zijn bolle buik en meel op zijn wangen. Dat is toch veel lekkerder dan een klef, platgeslagen en recht broodje uit de fabriek?

Dat vindt een aantal bakkers in Parijs ook. Zo hangen er nu in verschillende etalages borden waarop staat dat ze ‘al hun producten ter plekke maken.’ Dingen die dreigen uit te sterven, moeten worden beschermd. Net zoals dat gaat met diersoorten bijvoorbeeld. Dus waarom zouden we het croissantje niet in bescherming nemen?  Misschien kan het beroemde broodje wel worden opgenomen op de Werelderfgoedlijst van Unesco.