Nadine (9) wil het liefst normaal zijn

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
Govrien Oldenburger
Govrien
Oldenburger

Maandag was het WereldReumaDag en begon het Reumafonds een campagne. Op de site van het fonds staan verhalen verzameld van mensen met reuma. Ook dat van Nadine (9). Ze heeft ontstekingen in haar gewrichten en dat doet soms behoorlijk veel pijn. Dit is wat ze erover schreef. 

Niemand in mijn familie heeft reuma, dus wij wisten niet wat het betekende en ik dacht dat alleen oude mensen deze ziekte hebben. Ik vond het heel erg stom dat ik het heb gekregen en snap niet waarom. Maar ik was ook opgelucht dat we nu wel weten wat het is waardoor ik zoveel pijn heb.

Ik noem het kinderreuma, die naam begrijpen de kinderen beter op mijn basisschool. In het begin vond ik het heel spannend om naar school te gaan. Omdat ik de enige ben op mijn school met deze ziekte en je niks geks aan mij ziet, vergeten ze vaak wat ik heb. Ik heb daarom een stukje geschreven voor de schoolkrant met een foto van mij erbij in mijn rolstoel. Zo weet iedereen het en kijkt niemand gek naar mij als ik de ene dag in de rolstoel zit en de andere dag ernaast loop of in het klimrek hang.

Spreekbeurt
Ik heb vorig jaar een spreekbeurt gegeven en dit jaar weer, want er zijn nieuwe kinderen die het niet weten. Mijn moeder is erbij om de moeilijke vragen te beantwoorden.

Iedereen vraagt aan mij of het ooit weer over gaat. En of het besmettelijk is. Soms heb ik geen zin om erover te praten en dan doe ik dat ook niet. Maar vaak ook wel, omdat ik merk dat de kinderen dan beter op mij letten met buitenspelen en met gym en dat ze begrijpen dat ik met tikkertje niet altijd mee kan doen.

Het heeft mij heel erg geholpen dat mijn fysiotherapeut en ergotherapeut op mijn school zijn komen kijken in de gymles en naar hoe ik in de klas zit. Ook de juf vond dat heel fijn, zij kon veel vragen. Ik moet zelf leren voelen wat ik kan en niet kan, maar dat vind vaak ik erg moeilijk.

Met de lift
Wat ik cool vind, is dat ik als enige van de school met de lift mag met mijn hulpmaatje. Die helpt mij met de zware deur en tas en we hebben vaak lol in de lift. Ik heb een speciale stoel in de klas en ook een speciale pen en schaar. Maar ik ben wel eens eigenwijs, want wil ik het liefst normaal zijn en dan gebruik ik ze even niet. Gelukkig let de juf goed op mij en praat ze vaak met mijn moeder over hoe het gaat. Als ik pijn heb, maakt ze een kruik of ijs voor mij of mag ik even in de ‘chill-hoek ‘zitten.

Als het echt niet gaat belt ze natuurlijk mijn moeder; dan komt zij mij halen. Maar gelukkig gebeurt dat niet meer zo vaak. Mijn medicijnen neem ik in het weekend, als ik dan er last van krijg ben ik liever thuis en niet op school.

In Kidsweek lees je deze week een interview met Nadine. Heb je geen abonnement? Maak dan nu met ons kennis!

DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reacties

Het lijkt mij echt super vervelend Duimomhoog

Ik snap het volkomen en heb een beetje medelijden maar je deels 47% een luizen leven (niet slecht bedoeld )

Het lijkt me heel moeilijk om reuma te hebben. En dat het zo veel pijn doet. Gaat de prijn ook wel weg met de kruik of het ijs?

Mijn oma heeft ook reuma. Natuurlijk is jeugdreuma iets anders
Ik vindt het super vervelend voor jou.
keep calm and continue Blij

Wat vind jij? Laat je reactie achter

Hallo!

Let op:

Je reactie wordt door de redactie eerst gelezen. Reacties met onbehoorlijke taal of waarin e-mailadressen, telefoonnummers en adressen staan worden verwijderd.

Comment

  • Toegelaten HTML-tags: <a> <em> <strong> <cite> <blockquote> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.
  • E-mail- en internetadressen worden automatisch aanklikbaar.
  • Textual smiley will be replaced with graphical ones.

Plain text

  • Geen HTML toegestaan.
  • E-mail- en internetadressen worden automatisch aanklikbaar.
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.

Plaats een scoop

vraagtzichaf blij duimomlaag juichen duimomhoog rentweg oeps