Foto: Kees van de Veen

Testteam bezoekt Storyworld in Groningen

DEEL DIT ARTIKEL Facebook
Janine de Wit
Janine
de Wit

Of je nou met Simba over de Afrikaanse savanne rent, in het geldbad van Dagobert duikt of je eigen woonplaats namaakt in Minecraft: tijdens het kijken, lezen of spelen is je hoofd vást op een andere plek dan je lichaam. Hoe de makers jou daar krijgen, leren de testers in het net geopende Storyworld in Groningen.

De testers komen in een lege, witte ruimte terecht. Ze hadden een spectaculairder begin verwacht, maar ze snappen het als ze het informatiebord lezen. De witte muur staat symbool voor een wit papier, waar elk verhaal mee begint. Schrijvers, tekenaars, programmeurs en ontwerpers gaan daarop los met als doel een zo mooi mogelijk eindresultaat, lezen ze. Het is meteen duidelijk dat dit museum vooral gaat over het maken van verhalen.

Foto Kees van de VeenDe testers tekenen op de muur. Foto Kees van de Veen

Krabbels op de muur

Op de witte muur maken Elian, Nynke, Isa en Hannah zelf een bekend strip-, film- of gamefiguur na en gebruiken daarbij hun hele lichaam. De testers zwaaien met hun armen en proberen zo Super Mario te tekenen. Een camera volgt hun bewegingen en zo komen er steeds meer krabbels op de muur. ‘Oh, onze tekening verdwijnt weer!’ zegt Nynke. ‘Dat maakt niet uit. Het is toch niet zo mooi’, reageert Hannah. Dat tekenen is namelijk een stuk moeilijker dan ze dachten.

Gespierde eend

Door het museum hangen veel informatieborden, maar die slaan de testers liever over. ‘Er staat te veel tekst op’, vindt Elian. Ze willen liever zelf aan de slag. En dat kan op veel plekken. ‘Dat is alvast een pluspunt!’ vindt Nynke. De testers spreken de stemmen voor een animatiefilm in, maken een stop-motionfilmpje en combineren de lichamen van verschillende strip- en filmhelden. Dat laatste zorgt voor veel gelach. Elian combineert Superman met Donald Duck en daar komt wel iets erg vreemds uit! Een héél gespierde eend… zie je het al voor je? ‘Wel jammer dat je maar een paar combinaties kunt maken’, zegt Hannah.

Foto Kees van de VeenDe testers mogen zelf de stemmen van een animatiefilm inspreken. Foto Kees van de Veen

Sfeer door kleur

Door het hele museum hangen schetsen en staan beelden van personages, zoals Simba uit De Leeuwenkoning. Shaun het schaap en Donald Duck. Allemaal door elkaar, want of ze nou stil staan in een boek, bewegen op een scherm of door een speler in een game worden aangestuurd, het maken ervan gaat voor een groot deel hetzelfde. De beelden moeten er indrukwekkend uitzien, het verhaal moet een held én een schurk hebben en kleurgebruik is belangrijk voor de sfeer. Ook dat laatste kunnen de testers proberen: op een scherm kiezen ze een achtergrondkleur voor een woestijn met twee kamelen. Oranje werkt het beste, vinden ze. ‘Daardoor lijkt het er warm. Dat gevoel krijg je niet van blauw’, zegt Isa.

Game bouwen

Maar er zijn ook verschillen bij het maken van strips, animatiefilms en games. Zo moet één beeld uit een strip alles in zich hebben, terwijl tekenaars van een animatiefilm voor elke seconde film alleen al 24 losse beelden maken. Een game is het meest ingewikkelde bouwwerk. Welke kant de speler ook op wil, alles moet kunnen. Dat mogen de testers zelf uitproberen. ‘Ik maak het simpelste spel ooit’, zegt Isa. Ze ontwerpt, net als Hannah, een parcours voor een balletje dat over het scherm rolt. ‘Dit kan ik wel de hele dag doen’, zegt Hannah.

Foto Kees van de VeenIsa maakt een stop-motion-filmpje. Foto Kees van de Veen

Héél eng

Als je zoveel hebt geleerd over games, wil je zelf natuurlijk ook een potje spelen. En dat kan op één van de drie schermen. Elian zoekt sleutels in een donkere grot. ‘Ik vind het eng, maar ik ga het toch doen.’ Maar dat is nog niets vergeleken met het spel dat Nynke doet. Het speelt zich af in een slaapkamer en de deur gaat piepend en krakend open. Elian staat er inmiddels ook bij. Als er in het spel een onbekende man de kamer binnenkomt, rennen ze naar de andere kant van de zaal. Daardoor zijn ze game over en zien ze niet hoe het eindigt. En dat is misschien maar goed ook. ‘Wow, wat eng!’ zegt Nynke terwijl ze allebei nog steeds verschrikt kijken.

Enthousiast

De testers hebben in een middag ontdekt hoe dat witte vel papier uiteindelijk een strip, film of game wordt. ‘Ik heb op een leuke manier veel geleerd’, zegt Isa. Ook Nynke is positief. ‘Ik wist niet dat ze eerst een schets maken voor ze echt gaan tekenen.’ Elian vond het museum zó leuk, dat hij later zelf games wil maken. ‘Een voetbalspel. Ik speel zelf graag FIFA.’ Hannah is ook enthousiast. ‘Als ik nu ga gamen, denk ik vast direct aan hoe het gemaakt is. En dat het meer werk is dan je eigenlijk denkt.’

Cijfer: 8,8

Pluspunten:
- leren op een leuke manier
- je kunt gamen

Minpunten:
- te veel tekst op de borden
- sommige spelletjes zijn te simpel

Kijk voor meer informatie op www.storyworld.nl.

Benieuwd welke uitjes en producten het Kidsweek Testteam nog meer heeft beoordeeld? Hier vind je het een overzicht.

Altijd op de hoogte blijven van nieuwtjes die voor kinderen interessant zijn? Volg ons via Facebook, Instagram of WhatsApp of neem een proefabonnement op de krant!

DEEL DIT ARTIKEL Facebook

Reacties

wanneer komt de 3D bril eigenlijk uit?

Wat vind jij? Laat je reactie achter

Hallo!

Let op:

Je reactie wordt door de redactie eerst gelezen. Reacties met onbehoorlijke taal of waarin e-mailadressen, telefoonnummers en adressen staan worden verwijderd.